درد، تنهایی و ترس، روایت نجات یافتگان کرونا در دنیا

به گزارش وبلاگ گفتگو، بدترین قسمت این ماجرا در شب ها می گذرد. تنهایی و ترس در همه جا موج می زند.

درد، تنهایی و ترس، روایت نجات یافتگان کرونا در دنیا

چند تن ار نجات یافتگان بیماری کرونا در اقصی نقاط دنیا از حال و هوای دوران بیماری خود پس از بهبودی در بیمارستان ها می گویند. آنها شوکه، ناراحت، نگران بوده و احساس تنهایی می کردند. ترس از تنها مردن و ندیدن خانواده و دوستان بیش از هر چیزی در دوران بیماری آنها را آزار داده است.

به گزارش وبلاگ گفتگو، خبرگزاری فرانسه در گزارشی خاطرات دوران بیماری آنها را منتشر نموده است.

حس کشنده بستری بودن در یک بیمارستان، ترس از تنها مردن، ناامیدی و اشک، کلافگی زندگی در خانه، انزوا، عصبانیت و اشتیاق به تغییر یا تمایل به زندگی جمعی موضوعاتی که میان چند نفر از نجات یافتگان کرونا در اقصی نقاط دنیا یکسان است. داستان های احساسی، ترسناک، نگران نماینده و دردناک این افراد پس از نجات از کرونا را بخوانید.

یک ترن هوایی دردناک

پارک هیون استاد 47 ساله مهندسی در کره جنوبی که زمینه هیچ بیماری قبلی را نداشت در باره ابتلایش به کرونا گفت: فکر می کردم بیماری کرونا برای من مسئله ای ایجاد نمی نماید.

اما علائم شدید بیماری در وی بروز کرد و او را به مرکز مراقبت های ویژه در بیمارستان بخش جنوبی شهر بوسان رساند.

علائم بیماری در این مهندس کره ای با سرفه خشک و گلودرد آغاز شد و چند روز بعد به تنگی نفس شدید رسید. او در حین انتظار برای تست کرونا در بیمارستان از حال رفت.

پس از مثبت شدن جواب تست در بیمارستان بستری شد و دوران پر نوسانی را گذراند. او چندین بار فکر کرد که به زودی خواهد مرد.

این مرد کره ای در این باره گفت: بیماری مانند بالا و پائین رفتن با یک ترن هوایی بود. گاهی حس می کردم چیز بسیار سنگینی روی قفسه سینه من قرار گرفته است و گاهی حس می کردم حجم زیادی سوزن وارد سینه ام می گردد.

او اضافه نمود: بعضی از این نشانه ها از عوارض جانبی داروهای درمانی بوده است.

پس از 8 روز و دو تست منفی کرونا این مهندس بیمارستان مرخص شد.

وی گفت: شرایط خیلی بدی داشتم و هر بار فکر می کردم این آخرین باری است که می توانم چیزی بنویسم. بنابراین آغاز به نوشتن کردم و آن را به وسیله پیج فیس بوک با دوستانم به اشتراک گذاشتم.

بخش پرسه مرگ

فابیو بیفرالی ایتالیایی متخصص قلب و عروق 8 روز تمام را جدا از دنیا در بیمارستان پلیس لینیکو امبرتو در بخش ارتوندسی گذراند. این بخش این روزها به بخش مراقبت های ویژه تبدیل شده است.

این مرد 65 ساله بیماری خود را با احساس درد عجیب درک کرد. به گفته یکی از بیمارانش این درد شبیه درد غیر قابل کنترل اعتیاد به مواد مخدر در زمان ترک یا نرسیدن مواد به بدن است.

به گفته او استفاده از اکسیژن ناراحت نماینده است و پیدا کردن شریان های خونی سخت. وی اضافه نمود: کادر درمانی در روز دو بار این کارها را انجام دادند اما پزشک بودن به من یاری کرد تا راحت تر این دردها را تحمل کنم و با شرایط کنار آیم. سایر بیماران به شکل ناامیدکنده ای فریاد می زدند که دیگر کافی است.

بدترین قسمت این ماجرا در شب ها می گذرد. تنهایی و ترس در همه جا موج می زند.

وی اضافه نمود: من خواب نداشتم. همه چیز شبیه یک کابوس بود. مرگ در آن فضا پرسه می زد.

ویروس کرونای جدید تقریبا به هر گوشه کره زمین رسیده و بیش از نیمی از جمعیت دنیا را در خانه گیر انداخته است. زندگی میلیاردها نفر از مردم دنیا از تعادل خارج است/ عکس: خبرگزاری فرانسه

این متخصص قلب و عروق گفت: ناامیدی بر من غلبه کرد. می ترسیدم در تنهایی و بدون فشردن دست خانواده یا دیدن دوستانم بمیرم.

او گفت: از دیدن چشمان پرمحبت کادر درمان از پشت آن همه لباس و تجهیزات محافظتی آرام می شدم.

بسیاری از پزشکان خط مقدم بسیار جوان بودند. این موضوع جای امیدواری داشت.

رفت و برگشت از دروازه جهنم

وان چون هوی 44 ساله اهل چین در باره ابتلایش به بیماری کرونا گفت: در ابتدا بسیار وحشت کردم. اما رفتن به دروازه جهنم و بازگشت از آن نگرش من به زندگی را تغیر داده است.

وی که بیش از 17 روز را در بیمارستان هوشن سان شهر ووهان در مرکز استان هوبی چین به عنوان مرکز شیوع کرونا گذرانده در این باره می گوید: به نظرم بزرگترین شانس زندگی من پیدا کردن نگاه متفاوت به زندگی است.

این مرد 44 ساله گفت: من اینک بسیار آرام هستم. من تا دم مرگ رفتم و برگشتم. با چشمان خودم دیدم بسیاری از مردم مردند و خوب نشدند و این موضوع تاثیر بسیاری روی من گذاشت.

او در ابتدا پس از تب خود را از خانواده اش دور کرد تا از آنها محافظت کند اما چند روز بد و با تب بالا به بیمارستان رفت.

در آن موقع کیت های تست کرونا وجود نداشت. برایش آنتی بیوتیک و داروهای آنفلوآنزا تجویز کردند و از او خواستند به دلیل کمبود تخت بیمارستانی خود را در خانه قرنطینه کند.

این چینی 44 ساله به خبرگزاری فرانسه گفت: در ابتدا وحشت کردم اما با روحیه مثبت به خانه بازگشتم و شرایط را برای قرنطینه آماده کردم. به هر حال وحشت بی فایده بود.

او که پدر یک دختر 9 ساله است دچار بیماری فشار خون بود. پس از این شرایط او آغاز به ثبت علائم بیماری و نوشتن خاطرات روزانه خود کرد. اما سرفه های شدید وی باعث بستری شدن او در بیمارستان شد.

وان اضافه نمودکه هورمون تراپی به پائین آمدن تب وی یاری کرد هر چند او همچنان تنگی نفس داشت. با این وجود به وضوح کمبود تجهیزات در میان کادر پزشکی و کارکنان درمانی را می دید. بعضی از آنها در بیمارستان از لباس های بی کیفیت استفاده می کردند و گاهی از کیسه های زباله به عنوان پوشش کفش بهره می بردند.

وان کمی بعد به یکی از بیمارستا های ساخته شده برای بیماران کرونا در ووهان منتقل شد. در این مرکز بیشتر بیماران با دارو و شیوه های غربی درمان شدند.

حفظ ایمان

خانم سونگ میونگ هی 72 ساله پس از ابتلا به ویروس در کلیسای شین چونجی در جنوب شهر دئگو در استان گیونگ سانگ شمالی بسیار نگران شد.

او در همان مراسمی شرکت داشت که بیمار معروف 31 پیشتر در آن شرکت نموده بود. بیمار 31 زنی 61 ساله بود براساس آمار بیش از هزار نفر در کره جنوبی را به ویرس آلوده کرد.

این زن کره ای در ابتدا برای چند روزی در خانه قرنطینه شد و در روزهای اول هیچ علائمی را نشان نداد اما پس از چند روز سرفه های شدید آغاز شد.

او در ین باره گفت: من اصلا نمی توانستم بخوابم. درون کیسه های پلاستیکی سرفه می کردم. کمی بعد صورتم ورم کرد. ترسیدم که تنها بمیرم.

به دلیل شیوع شدید ویروس در آن موقع هیچ تخت بیمارستانی در شهر دئگو پیدا نمی شد. بنابراین او به شهر سئونگنام در فاصله 220 کیلومتری دئگو کره جنوبی فرستاده شد.

زمانی که وارد بیمارستان شدم آرامش یافتم. حداقل می دانستم که تنها نمی میرم.

کمی بعد رهبر کلیسای شین جونچی به دلیل نقش خود در شیوع این ویروس عذرخواهی کرد. سونگ بر خلاف خواسته خانواده اش همچنان می خواهد در این فرقه مذهبی باقی بماند.

رفت و آمد موج ها

کرستین 28 ساله اهل آفریقای جنوبی که از نوعی بیماری نخاعی رنج می برد در باره ابتلایش به بیماری گفت: بهترین راه برای تشریح این بیماری نفس کشیدن در ارتفاعات است. در ارتفاعات تنفس با اختلال روبرو می گردد.

تا سه ماه گذشته ملیاردها نفر حتی نام ویروس کرونا را نشنیده بودند اما اینک که بیماری دنیای شده این کلمه به واژه کلیدی مردم دنیا تبدیل شده است/ عکس: خبرگزاری فرانسه

این ساکن آفریقای جنوبی 2 روز پس از تماس با یکی از همکاران ناخوش احوالش احساس بیماری کرد و تست کرونای او ابتلا به کووید 19 را تائید کرد.

داوی شریک زندگی 30 ساله وی در آن موقع پیروز به تست کرونا نشد زیرا سیستم بیمارستانی در آن موقع تحت فشار زیادی قرار داشت اما او نیز در چند روز بعد علائم مشابهی را نشان داد.

پس از آن این زوج که دوست نداشتند نامشان به صورت کامل منتشر گردد خود را قرنطینه نموده و از خانه کار کردند.

داوی در این باره گفت:گاهی به خود می گفتیم آیا واکنش زیادی به بیماری نشان داده ایم، زیرا گاهی حال خوبی داشتیم.

وی اضافه نمود: بیماری به شدت نوسان دارد. گاهی مانند یک سرما خوردگی است و گاهی احساس می کنید در حال خوب شدن هستید اما این شرایط در هفته اخر وحشتناک شد. حس کردم نفس کم آورده ام. به پزشک زنگ زدم و او با توجه به علائم گفت اکسیژن کافی دریافت نمی کنم.

او گفت: علائم این عارضه آبی شدن ناخن های دست است.

ناامیدی در خانه

جمیلا کورچه زن خانه دار فرانسوی و مادر سه فرزند در این باره گفت: بدترین چالش محدود شدند با سه فرزند مدرسه ای در خانه با بیماری است.

وی اضافه نمود: پس از بیماری در خانه دستکش و ماسک پوشیدم و به غذا دست نزدم اما دو فرزند 6 و 11 ساله ام آغاز به سرفه کردند. فرزند 19 ساله ام نیز تازگی ها سرفه می نماید.

این مادر 47 ساله اهل مولهاوسدر شرق فرانسه گفت: فرزندان من در میانه این بیماری عالم گیر تحت فشار زیادی هستند و می خواهند در مدرسه پیروز باشند.

معلمان به آنها می گویند این شرایط عادی است.

فرزند بزرگم خود را برای امتحانات سرانجام دوره متوسطه آماده می نماید و در زمان برخورد با مسائل درسی گریه می نماید و من نمی توانم او را در آغوش گرفته، مسائل را برطرف نموده یا به او تسلی دهم.

شوک و تنهایی

ماریسوا سان رومن جامعه شناس و دانشجوی آرژانتینی در این باره گفت: پس از کشف ابتلا به ویروس شوکه شدم و از تنهایی ترسیدم.

پیش بینی می گردد او در یک مهمانی خداحافظی در نزدیکی دانشگاه محل تحصیلش در مادرید اسپانیا و پیش از بازگشت به آرژانتین به این بیماری مبتلا شده است.

پدر 65 ساله او که با هم زندگی می نمایند از ارتباط با او اجتناب کرد و غذای او را در پشت در اتاقش می گذاشت.

پرونده او پس از مصاحبه اسکایپی با یک رسانه همه جا پیچید و بعضی به دلیل اهمال کاری وی در انتقال ویروس در فضای مجازی به او توهین کردند.

کووید 19- میزان بستری شدن و مرگ در ایتالیا، اسپانیا و فرانسه

بیمار صفر

خاله لورنای 33 ساله در اکوادور بیمار شماره صفر نام گرفت. او از تعطیلات اسپانیا بازگشت و در اواخر فوریه به یک مهمانی خوش آمدگویی 30 نفره رفت.

لورنا که یک معلم است در این باره می گوید: خاله ام از ابتدای مهمانی حال خوبی نداشت. او گفت تب دارد و بسیاری از مسافران در هواپیما سرفه می کردند.

خاله 71 ساله در بیمارستان بخش بیماری های واگیر بستری شد و هفته بعد تست کرونایش مثبت درآمد.

به گفته این معلم جوان 5 مورد کرونا در اکوادور پس از این مهمانی ثبت شد.

--

--

منبع: عصر ایران

به "درد، تنهایی و ترس، روایت نجات یافتگان کرونا در دنیا" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "درد، تنهایی و ترس، روایت نجات یافتگان کرونا در دنیا"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید